| تبليغات | X |
|
گویی آخرین شهرزادم برای روایت قصه هزارو یکمین شب!
|
خب... ۲۱ام روز بیست و دو سالگی من بود. هیچ جای خالی وجود نداشت. کسانی که می باید بودند. و من خوشحالم از اینکه بودم. از اینکه همان زمان که باید نطفه ام بسته شده بود. از اینکه همان زمان که باید به دنیا آمده بودم. از اینکه چنان که باید دلبسته شده بودم. به قول دیبا دلم از انبساط عشق ترک خورده بود. از اینکه شهرزادم. شهرزاد!
